Produceren

De producten waar ik het afgelopen jaar het meest trots op ben geweest zijn. Mijn GLOW item, mijn tafelvoetbal podcast en de eindopdracht voor Video. Om met de laatste te beginnen. Qua details van beelden, denk aan kleur, perfect licht en het tegen elkaar wegzetten van personen vond ik dit niet mijn beste video. Maar qua bronnen en nieuwsaanleiding en tijdsdruk ben ik erg trots op deze video. Ik heb bij de gemeente een bron te spreken gekregen die eigenlijk nooit voor de camera staat. Daar hebben ze natuurlijk hun mensen voor. Ik kreeg Anouk Thijssen voor de camera. Zij is projectleider van de Spoorzone in Tilburg. Zij wist alle ins en outs over de Gourmet Market en aan haar kon ik de juiste dingen vragen.

Daarnaast heb ik deze bron in één dag geregeld. Ik moest mijn eindvideo her monteren en nog een bron bij de gemeente vinden. Toen ben ik als een gek gaan bellen en door eigenlijk gewoon irritant zijn is het me wel gelukt. Daarnaast was er sprake van een McDonalds die op de plek van de Gourmet Market zou komen. Daar waren veel Tilburgers het niet mee eens. Dus was er een goede nieuwsaanleiding om een video over te maken. over hoe dat proces uiteindelijk is verlopen.

Achteraf gezien  had ik natuurlijk gelijk de gemeente op deze manier moeten benaderen om gelijk een goede video te hebben. Dan had ik meer tijd voor perfecte beelden en voor de details. Nu was dat gewoon slordig. (Gourmet Market Tilburg – YouTube)

Mijn GLOW item staat al in het verslag en op de website. Wat ik daar zo goed aan vond heb ik eigenlijk ook beschreven en de feedback die had gekregen van de docent was ook echt positief. Ik nam de luisteraar echt bij de hand en nam ze mee in een rondje over de TU campus in Eindhoven. Wat daar beter aan had gekund was misschien de omgeving nog meer gebruiken. Nu heb ik eigenlijk geen reacties van hoe de mensen het daar vonden.

Mijn tafelvoetbal podcast vond ik erg tof om te maken en ben ik erg trots op. Misschien niet qua inhoud, dat kan beter en zal ik zo op terugkomen, maar het proces vond ik erg leuk en leerzaam. Ik had zelf een aanleiding gevonden voor de podcast, voor mezelf ging er in de wereld waar ik al vrij bekend in ben (sport) een nieuwe deur open en ook in de journalistieke wereld. Ik had namelijk nog nooit een podcast gemaakt.

Het podcast maken vond ik een lastig traject. Ik liep enorm tegen het feit aan wat ik nou erin moest laten en hoeveel ik nou moest opnemen. Te weinig is natuurlijk nooit goed, maar teveel is ook killing. Ik probeerde daar een middenweg in te vinden. Wat ik achteraf zeker beter had kunnen doen was het feit dat ik van te voren al moest weten wat ik nou precies ging maken. Nu was dat wel duidelijk. Een podcast over professioneel tafelvoetbal. Maar ik had een uitgebreid draaiboek kunnen maken. Vanuit daar had ik kunnen bouwen naar een top podcast.

Nu was de podcast zelf qua inhoud niet goed genoeg. De opdracht was om een verhalende podcast te maken. Daar ben ik niet in geslaagd. Mijn podcast leek teveel op een chatcast. Ik probeerde echt de wereld van het tafelvoetbal te laten horen aan de luisteraars, maar dat deed ik echt alleen door middel van pratende bronnen. Er zat te weinig een verhaallijn erin. Dat was jammer en had beter gemoeten. (Tafelvoetbal podcast – Wessel Sprangers (fhj.nl))

By Wessel

Student journalistiek aan de FHJ

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *